قارچ گانودرما و سرطان علم چه می گوید و تبلیغ ها چه نمی گویند؟
به گزارش سلامت، آن چه امروز در رابطه با قارچ گانودرما و سرطان می دانیم، روشن است؛ این قارچ سابقه طولانی در طب سنتی و ترکیباتی جالب برای محققان دارد، اما داروی سرطان نیست.
به گزارش سلامت به نقل از مهر، تبلیغ هایی که قارچ گانودرما را «ضد سرطان» یا حتی «جایگزین شیمی درمانی» معرفی می کنند، کم نیستند. برای بیمار و خانواده ای که دنبال هر روزنه امیدی هستند، این وعده ها وسوسه انگیز است. پژوهش های علمی در رابطه با قارچ گانودرما و سرطان اما تصویر محتاط تری نشان می دهند و دانستن همین تفاوت می تواند جلوی یک تصمیم پرهزینه را بگیرد.
قارچ گانودرما و سرطان: پژوهشها چه می گویند؟پاسخ کوتاه: گانودرما داروی سرطان نیست و هیچ شاهد معتبری نشان نمی دهد که بتواند جای شیمی درمانی، پرتودرمانی یا جراحی را بگیرد. چند مطالعه کوچک نشان داده اند مصرف آن همراه درمان اصلی ممکنست پاسخ به درمان و برخی شاخصهای ایمنی را کمی بهتر کند. در عین حال، کیفیت این مطالعه ها پایین بوده و اثرشان بر طول عمر بیماران سنجیده نشده است. هر نوع مصرف در دوره درمان باید با نظر پزشک معالج باشد.
گانودرما چیست و چرا پایش به سرطان باز شد؟قارچ گانودرما با اسامی ریشی و لینگ ژی هم شناخته می شود و قرن هاست در طب سنتی چین، ژاپن و کره جایگاه ویژه ای دارد. این قارچ روی تنه و کنده درختان می روید و کلاهکی براق به رنگ قهوه ای مایل به قرمز دارد. بافتش سفت و چوبی و طعمش تلخ است؛ به این علت آنرا مثل قارچ خوراکی نمی پزند و بیشتر به صورت پودر، کپسول، عصاره یا دمنوش مصرف می کنند.
توجه محققان سرطان بیشتر به دو گروه از ترکیبات این قارچ جلب شده است: پلی ساکاریدها (قندهای زنجیره بلند، خصوصاً بتاگلوکان ها) و تری ترپن ها. در مطالعه های سلولی و حیوانی، عصاره گانودرما رشد برخی سلول های سرطانی را کند کرده و بخشهایی از دستگاه ایمنی را فعال تر کرده است. همین یافته ها به تیتر رسانه ها و تبلیغ فروشندگان راه پیدا کرده اند.
از ظرف آزمایش تا بدن بیمار؛ فاصله ای که تبلیغ ها نمی گوینداثر یک ماده روی سلول سرطانی در ظرف آزمایش، با اثرش در بدن بیمار فرق زیادی دارد. در ظرف آزمایش، ماده مستقیم و با غلظت بالا به سلول می رسد. اما ترکیبی که با کپسول خورده می شود، باید هضم و جذب شود و از کبد بگذرد؛ پس مشخص نیست چه مقدار از آن به تومور برسد. خیلی از ترکیباتی که در لابراتوار سلول سرطانی را از بین برده اند، در آزمایش روی انسان نتیجه ای نداده اند.
به همین دلیل، ملاک اصلی قضاوت در رابطه با یک درمان، کارآزمایی بالینی است؛ یعنی آزمایش کنترل شده روی بیماران حقیقی. در این نوع مطالعه، بیمارانی که گانودرما گرفته اند با بیمارانی که نگرفته اند مقایسه می شوند تا اثر حقیقی آن معلوم شود.
مهم ترین شواهد انسانی چه نشان می دهد؟یکی از معتبرترین جمع بندی ها در رابطه با قارچ گانودرما و سرطان، مرور سیستماتیک کاکرین در رابطه با گانودرما و درمان سرطان است. کاکرین شبکه ای مستقل است که نتایج مطالعه های بالینی را کنار هم می گذارد و کیفیتشان را می سنجد. در این مرور، پنج کارآزمایی با ۳۷۳ بیمار بررسی گردید که همه در چین انجام شده بودند. نتایج این بود:
بیمارانی که گانودرما را همراه شیمی درمانی یا پرتودرمانی گرفتند، کمی بیشتر از بقیه به درمان پاسخ دادند.
گانودرما به تنهایی تومور را بطور محسوس کوچک نکرد.
سهم برخی گلبول های سفید دفاعی (لنفوسیت های CD3، CD4 و CD8) در خون، حدود ۲ تا ۴ درصد بیشتر شد.
چهار مطالعه از بهتر شدن کیفیت زندگی بیماران خبر دادند.
فقط یک مطالعه عوارض را گزارش کرد که خفیف بود: تهوع و بی خوابی.
هیچ کدام از مطالعه ها طول عمر بیماران را در بلند مدت بررسی نکردند.
نویسندگان این مرور می گویند مطالعه ها کوچک بوده اند و روش بیشترشان ضعف داشته است. نتیجه گیری آنها روشن است: شواهد جهت استفاده از گانودرما به عنوان درمان اصلی سرطان کافی نیست. به نظر آنها، این قارچ را فقط می توان در کنار درمان استاندارد درنظر گرفت؛ آن هم پس از سنجیدن هزینه، فایده و خواست بیمار. این مرور سال ۲۰۱۶ انتشار یافته و نتایجش ممکنست در رابطه با بیماران غیرچینی صدق نکند.
خطرهایی که کمتر در رابطه با شان حرف زده می شودطبق راهنمای مرکز سرطان مموریال اسلون کترینگ در رابطه با قارچ ریشی، هنوز پژوهش کافی در رابطه با اثر و ایمنی گانودرما در کنار درمان سرطان وجود ندارد. این راهنما سال ۲۰۲۶ به روز شده و چند خطر مشخص را هم نام می برد:
خونریزی: گانودرما ممکنست خطر خونریزی را بیشتر کند، خصوصاً همراه داروهای ضدانعقاد و ضدپلاکت مثل وارفارین یا آسپرین. برای بیمارانی که پلاکتشان پس از شیمی درمانی پایین آمده، این نکته اهمیت بیشتری دارد.
تداخل با شیمی درمانی: این قارچ ممکنست توان آنتی اکسیدانی خون را بالا ببرد. در تئوری، این اثر می تواند با داروهایی تداخل کند که با ساختن رادیکال آزاد (مولکول های ناپایدار و صدمه زا) سلول سرطانی را از بین می برند.
داروهای مهارکننده ایمنی: گانودرما ممکنست دستگاه ایمنی را فعال تر کند؛ پس برای کسی که بطورمثال پس از پیوند عضو این داروها را مصرف می کند، شاید بی خطر نباشد.
آسیب کبدی: در چند گزارش موردی (شرح حال یک بیمار خاص)، مصرف پودر گانودرما با صدمه کبدی همراه بوده است. یکی از این موارد به مرگ انجامیده است.
به هم ریختن نتیجه آزمایش: پودر اسپور گانودرما ممکنست سطح CA72-4 را در خون بالا ببرد. این ماده نشانگری است که پزشک برای پیگیری برخی سرطان ها اندازه می گیرد؛ پس بالا رفتنش می تواند تفسیر آزمایش را گمراه کند.
عوارض رایج تر: تهوع، بی خوابی، خشکی دهان، یبوست، خارش پوست و سرگیجه.
اگر بیمار سرطانی بخواهد گانودرما مصرف کندمصرف گانودرما در دوره درمان، تصمیمی است که باید با پزشک معالج گرفته شود. این چند نکته کمک می نماید تصمیم امن تری گرفته شود:
پیش از شروع، نام و برچسب محصول را به انکولوژیست (پزشک متخصص سرطان) نشان دهید؛ حتی اگر روی آن نوشته باشد «گیاهی» یا «طبیعی».
هیچ جلسه شیمی درمانی، پرتودرمانی یا جراحی را به امید اثر گانودرما عقب نیندازید یا کنار نگذارید.
پیش از جراحی یا نمونه برداری، مصرف آنرا به تیم درمان بگویید؛ دلیلش خطر خونریزی است.
فقط محصولی بخرید که مجوز سازمان غذا و دارو دارد و روی برچسبش نوشته شکل محصول چیست: قارچ کامل خشک شده، پودر اسپور یا عصاره. ترکیب این سه با هم یکی نیست.
زنان آبستن و شیرده و کودکان بدون نظر پزشک گانودرما مصرف نکنند.
عبارت هایی مثل «درمان قطعی سرطان»، «صددرصد بی عارضه» یا «جایگزین شیمی درمانی» در تبلیغ، نشانه اخطار است.
اگر زردی پوست یا چشم، ادرار تیره، کبودی یا خونریزی غیرعادی دیدید، مصرف را قطع کنید و به پزشک خبر دهید.
پرسش های رایجآیا گانودرما از سرطان پیشگیری می کند؟شواهد کافی برای این ادعا وجود ندارد. در یک مطالعه، مصرف عصاره گانودرما با رشد کمتر پولیپ های روده بزرگ همراه بود؛ اما نتیجه یک مطالعه برای سفارش به همه کافی نیست.
بیمار در دوره شیمی درمانی می تواند دمنوش گانودرما بنوشد؟فقط با اجازه انکولوژیست. دمنوش هم قسمتی از ترکیبات فعال قارچ را دارد و ممکنست با داروهای شیمی درمانی یا رقیق کننده خون تداخل کند.
جمع بندیآنچه امروز در رابطه با قارچ گانودرما و سرطان می دانیم، روشن است: این قارچ سابقه طولانی در طب سنتی و ترکیباتی جالب برای محققان دارد، اما داروی سرطان نیست. بهترین شواهد انسانی فقط نشانه هایی از اثر کمکی آن در کنار درمان استاندارد دیده اند؛ آن هم در مطالعه هایی کوچک و نه چندان دقیق. برای بیمار سرطانی، مهم ترین قدم ادامه درمان اصلی است. اگر مقرر است گانودرما جایی در برنامه درمان داشته باشد، این جا را پزشک معالج تعیین می کند، نه تبلیغ فروشنده.
این مطلب، یک خبر آگهی بوده و خبرگزاری مهر در محتوای آن هیچ نظری ندارد.
این قارچ روی تنه و کنده درختان می روید و کلاهکی براق به رنگ قهوه ای مایل به قرمز دارد. همین یافته ها به تیتر رسانه ها و تبلیغ فروشندگان راه پیدا کرده اند. از ظرف آزمایش تا بدن بیمار؛ فاصله ای که تبلیغ ها نمی گوینداثر یک ماده روی سلول سرطانی در ظرف آزمایش، با اثرش در بدن بیمار فرق زیادی دارد. نتایج این بود: بیمارانی که گانودرما را همراه شیمی درمانی یا پرتودرمانی گرفتند، کمی بیش از بقیه به درمان پاسخ دادند. گانودرما به تنهایی تومور را به طور محسوس کوچک نکرد. سهم برخی گلبول های سفید دفاعی (لنفوسیت های CD3، CD4 و CD8) در خون، حدود ۲ تا ۴ درصد بیشتر شد. چهار مطالعه از بهتر شدن کیفیت زندگی بیماران خبر دادند. فقط یک مطالعه عوارض را گزارش کرد که خفیف بود: تهوع و بی خوابی. هیچ کدام از مطالعه ها طول عمر بیماران را در طولانی مدت بررسی نکردند. نویسندگان این مرور می گویند مطالعه ها کوچک بوده اند و روش بیشترشان ضعف داشته است.
منبع: salamatpic.ir
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب