مهربانی با فرزند می تواند خطر بیش فعالی را در کودکان تعدیل کند
به گزارش سلامت، یک مطالعه جدید می گوید رفتار مهربانانه و صبورانه می تواند خطر افزایش پیدا کرده اختلال بیش فعالی را که امکان دارد کودکان در رحم مادر به آن مبتلا شده باشند، جبران کند.
به گزارش سلامت به نقل از مدیسن نت، پژوهشگران گفتند اگر خردسالان در دوران حاملگی در معرض التهاب ناشی از عوامل سلامت مادر مانند عفونت، دیابت، سیگار کشیدن و استرس قرار گرفته باشند، می توانند در معرض خطر بیشتر مبتلاشدن به اختلال بیش فعالی باشند.
اما پژوهشگران اخیراً گزارش دادند که اگر والدین در اوایل زندگی رابطه ای گرم و پاسخگو با نوزادان خود برقرار کنند، این خطر می تواند کاهش پیدا کند.
«هانا گوستافسون»، محقق ارشد و استادیار روانپزشکی در دانشگاه بهداشت و علوم اورگن، اظهار داشت: «ما می دانیم که ژنتیک در اختلال بیش فعالی نقش دارد، اما آن چه این پژوهش نشان میدهد این است که محیط اولیه نیز یک عامل مهمست.»
او در یک بیانیه خبری اظهار داشت: «رشد مغز جنین و خطر مبتلاشدن به اختلال بیش فعالی تحت تأثیر محیط پیش از تولد قرار دارد. در عین حال، رشد مغز با تولد کودک متوقف نمی شود؛ بلکه در طول زندگی ادامه پیدا می کند و می تواند توسط تجربیات کودکان، روابط خانوادگی و جامعه شان شکل بگیرد.»
برای مطالعه جدید، پژوهشگران بالاتر از ۳۰۰ زن حامله و فرزندانشان را پیگیری کردند.
این تیم با بهره گیری از نمونه های خون گرفته شده در سه ماهه دوم، التهاب مادران حامله را اندازه گیری کردند. سپس تیم تعاملات بین مادر و کودک را در ۶ ماهگی مشاهده کرد و علایم اختلال بیش فعالی خردسالان در ۳ سالگی ارزیابی شد.
نتایج نشان داد که التهاب بیشتر در دوران حاملگی با علایم اختلال بیش فعالی در سالیان اولیه پیش دبستانی کودک مرتبط می باشد.
با این حال، علایم اختلال بیش فعالی زمانیکه خردسالان سطوح پایین تر از حد متوسط از والدین حساس را تجربه می کردند، بیشتر بروز می کرد.
نمونه هایی از مراقبت حساس عبارتند از:
صرف چند لحظه از روز برای تعامل فعال با کودک،
پاسخ سریع به خردسالان هنگام صحبت کردن،
صحبت کردن با لحنی گرم و آرام و
دست تکان دادن یا لبخند زدن به کودک.
گوستافسون اظهار داشت: «این مطالعه نشان میدهد که لحظات کوچک تعامل و ارتباط عاطفی با فرزندتان می تواند تأثیر قابل توجه و مادام العمری ایجاد نماید.»
محققان در مرحله بعدی قصد دارند مداخلاتی را برای کاهش التهاب در دوران بارداری، همچون مصرف مکمل های اسید چرب یا استفاده از مراقبه ذهن آگاهی، بررسی نمایند.
به طور خلاصه، برای مطالعه جدید، محققان بیشتر از ۳۰۰ زن حامله و فرزندانشان را پیگیری کردند. این تیم با سودجستن از نمونه های خون گرفته شده در سه ماهه دوم، التهاب مادران حامله را اندازه گیری کردند. سپس تیم تعاملات بین مادر و کودک را در ۶ ماهگی مشاهده کرد و علائم اختلال بیش فعالی خردسالان در ۳ سالگی ارزیابی شد. نتایج نشان داد که التهاب بیشتر در دوران حاملگی با علائم اختلال بیش فعالی در سالیان اولیه پیش دبستانی کودک مرتبط می باشد. در عین حال، علائم اختلال بیش فعالی زمانیکه خردسالان سطوح پایین تر از حد متوسط از والدین حساس را تجربه می کردند، بیشتر بروز می کرد. نمونه هایی از مراقبت حساس عبارتند از: صرف چند لحظه از روز برای تعامل فعال با کودک، پاسخ سریع به خردسالان هنگام صحبت کردن، صحبت کردن با لحنی گرم و آرام و دست تکان دادن یا لبخند زدن به کودک. گوستافسون گفت: این مطالعه نشان میدهد که لحظات کوچک تعامل و ارتباط عاطفی با فرزندتان می تواند تاثیر قابل توجه و مادام العمری ایجاد نماید.
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب