تشخیص التهاب لثه فقط با یک برچسب!
به گزارش سلامت، یک برچسب که در دهان کاربر قرار می گیرد، می تواند التهاب لثه را در ابتدای کار تشخیص دهد.
به گزارش سلامت به نقل از ایسنا، تشخیص بیماری لثه اکنون به دندانپزشکی و معاینه بصری نیاز دارد و اغلب تنها بعد از شروع لطمه بافتی، مشکلات لثه تشخیص داده می شوند.
به نقل از مدیکال اکسپرس، پژوهشگران «دانشگاه تگزاس ای اند ام»(Texas A&M) برای تغییر مراقبت از واکنشی به پیشگیرانه، یک سنسور زیستی پوشیدنی و قابل چسبیدن به بافت را مهندسی کرده اند که نشانگرهای زیستی التهابی را در دهان با دقت مولکولی تشخیص می دهد.
دکتر «چنگلین وو»(Chenglin Wu)، دانشیار مهندسی عمران و محیط زیست، یک سنسور چندلایه را ساخته و آزمایش کرده است که می تواند در محیط مرطوب دهان عمل کند و هنگام صحبت کردن و غذا خوردن بازهم متصل باقی بماند. لایه سنسور تخصصی این پچ، پروتئین «فاکتور نکروز تومور آلفا»(TNF-⍺) را هدف قرار می دهد که یک نشانگر زیستی کلیدی برای التهاب است.
لایه سنسور تولید شده از گرافین-مکسین می تواند کاوشگرهای خاصی را که فقط به پروتئین مورد نظر متصل می شوند، به هم متصل کند. این لایه دارای رسانایی ذاتی است و هنگامی که مولکول هایی مانند پروتئین مورد نظر به هم متصل می شوند، امکان اندازه گیری تغییر بار را فراهم می آورد.
وو اظهار داشت: برای درک بهتر توجه داشته باشید که یک بیمار دچار عفونت ویروسی امکان دارد علائمی را با ۱۰ میلیون یا یک میلیارد کپی ویروس در هر میلی لیتر نشان دهد. سنسور ما می تواند ۱۰۰ تا ۱۵۰ کپی را در هر میلی لیتر تشخیص دهد.
رسیدن به این حساسیت می تواند چالش برانگیز باشد؛ بخصوص اگر نشانگرهای زیستی ناخواسته نیز شناسایی شوند. با این وجود، لایه های بیرونی به بهبود گزینش پذیری برچسب کمک می کنند. این هیدروژل قابل چسبیدن به بافت دارای یک لایه هیدروژل با نفوذپذیری انتخابی است که به فیلتر کردن مولکول های ناخواسته کمک می نماید.
وو اظهار داشت: همکار من در «دانشگاه ایالتی میشیگان»(MSU) یک منفذ خیلی کوچک را طراحی کرد که فقط به نشانگرهای زیستی کوچک تر اجازه عبور می دهد. ترکیب آن با کاوشگر خیلی گزینشی متصل به لایه سنسور، گزینش پذیری دقیقی را به وجود می آورد.
دکتر «شائوتینگ لین»(Shaoting Lin)، دانشیار مهندسی مکانیک دانشگاه ایالتی میشیگان به توسعه هیدروژل قابل چسبیدن به بافت و هیدروژل نفوذپذیر انتخابی کمک کرد. چسبندگی قوی به بافت، به دقت لایه سنسور نیز کمک می نماید. لین اظهار داشت: اندازه گیری های سنسور می توانند به صورت قابل توجهی تحت تأثیر حرکت پویای بافت ها قرار بگیرند. پیوند بافتی قوی تر، عملکرد قابل اعتمادتری را برای سنسور مستقل از انعطاف پذیری آن فراهم می آورد.
لایه نفوذپذیر انتخابی مانند یک شبکه توری عمل می کند و فقط به مولکول هایی با اندازه خاص اجازه عبور می دهد. تعامل شیمیایی بین لایه و نشانگرهای زیستی نیز امکان دارد در گزینش پذیری نقش داشته باشند. لین افزود: ما به صورت سیستماتیک چند مولکول زیستی با اندازه مشابه را آزمایش کردیم. به علت تعامل بین مولکول زیستی و شبکه پلیمری اطراف، گزینش پذیری بالا رفته ای وجود دارد که انتقال مولکول های زیستی متعدد را متمایز می کند.
محققان این برچسب غیرتهاجمی را با کمک دکتر «جفری سیریلو»(Jeffrey Cirillo)، استاد دانشکده پزشکی تگزاس ای اند ام آزمایش کردند. لین و وو به مهندسی مواد برچسب پرداختند و سهم سیریلو بر جنبه بیولوژیکی و ارزیابی کاربردهای بالینی متمرکز بود.
سیریلو اظهار داشت: لابراتوار من تجربه زیادی در کار کردن با بیماران و مدلهای حیوانی متعدد دارد. در این مورد، ما تصمیم گرفتیم از خوکچه هندی استفاده نمائیم، برای اینکه کار با آنها نسبتاً آسان است و بعضی از خاصیت های مشابه با انسان را بخصوص در التهاب دهان دارند. پروتئین TNF-⍺ یک سیتوکین است که تقریبا همیشه در التهاب در رابطه با عفونت بافت های نرم نقش دارد. هدف این بود که ببینیم آیا این نوع سیستم، امکان تشخیص زودهنگام و در محل مراقبت را فراهم می آورد.
دکتر «هاجیمه ساساکی»(Hajime Sasaki)، دانشیار دندانپزشکی دانشگاه میشیگان، اهمیت تشخیص TNF-α در حفره دهان را تشخیص داد و اطلاعات ارزشمندی را در رابطه با نشانگرهای زیستی و بیماری های دندانی ارایه کرد.
عفونت های دهان می توانند به بروز مشکلات جدی برای سلامتی مانند بیماری لثه و از دست دادن دندان منجر شوند و در صورت عدم درمان امکان دارد شدت آنها افزایش یابد. توانایی تشخیص زودهنگام عفونت ها قبل از بروز علایم می تواند مراقبت های بهداشت دهان و دندان را از اقدامات واکنشی به اقدامات پیشگیرانه تغییر دهد.
حیوانات مورد استفاده در این مطالعه فقط برای نشان دادن کارآیی این مفهوم به کار رفتند. آزمایش های بالینی آینده روی حیوانات و در نهایت روی انسان ها، گامهای بعدی برای این سیستم خواهند بود.
با عنایت به تطبیق پذیری مواد مورد استفاده، پژوهش های آینده می توانند این نوع سنسور زیستی را با سایر قسمت های بدن و با نشانگرهای زیستی متعدد نیز تطبیق دهند.
این مطالعه در مجله «Science Advances» به چاپ رسید.
به طور خلاصه، به گزارش سلامت به نقل از ایسنا، تشخیص بیماری لثه حالا به دندانپزشکی و معاینه بصری نیاز دارد و اغلب تنها پس از شروع لطمه بافتی، مشکلات لثه تشخیص داده می شوند. دکتر چنگلین وو (Chenglin Wu)، دانشیار مهندسی عمران و محیط زیست، یک حسگر چندلایه را ساخته و آزمایش کرده است که می تواند در محیط مرطوب دهان عمل کند و هنگام صحبت کردن و غذا خوردن بازهم متصل باقی بماند. لین و وو به مهندسی مواد برچسب پرداختند و سهم سیریلو بر جنبه بیولوژیکی و ارزیابی کاربردهای بالینی متمرکز بود.
منبع: سلامت
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب